"<Nie przepowiadajcie! Niech przepowiadają oni! Nigdy nie będą przepowiadać w ten sposób: 'Sromota nie będzie oddalona'.>"
Panie, otwórz moje serce na Twoje Słowo. Naucz mnie przyjmować prawdę. Również tę niewygodną dla mnie. Otwórz moje oczy.
Ufam Tobie. Bądź uwielbiony w Twojej przeogromnej Miłości.
"Biada tym, którzy planują nieprawość i obmyślają zło na swych łożach! Gdy świta poranek, wykonują je, bo jest ono w mocy ich rąk."
Panie, chcę żyć Twoim Królestwem. Niech moje myśli krążą wokół Ciebie. Chcę patrzeć na bliźnich przez pryzmat Twojego Słowa, tak jak Jezus patrzy.
Myślenie o złu skłania ku złym czynom. Naucz mnie, Panie, jak panować nad moimi myślami.
... I nie dopuść, abym uległa pokusie, ale mnie zbaw ode złego.
Panie, jesteś moim Bogiem, jesteś większy od wszystkich trudności. Bądź uwielbiony! Ufam Tobie.
"Wyrywaj włosy - i zgól je - nad dziećmi, twoją radością; rozszerz łysinę jak to jest u sępa, bo pójdą one w niewolę daleko od ciebie."
"(...) Córki jerozolimskie, nie płaczcie nade Mną; płaczcie raczej nad sobą i nad waszymi dziećmi!" Łk 23, 28
"(...) Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, a potem nic więcej uczynić nie mogą. Pokażę wam, kogo się macie obawiać: bójcie się Tego, który po zabiciu ma moc wtrącić do piekła. Tak, mówię wam: Tego się bójcie!" Łk 12, 4-5
"Jak mieszkanka Marotu ma oczekiwać szczęścia, skoro zstępuje nieszczęście od Pana do bramy Jeruzalem?"
Nieszczęściem jest, Panie, być daleko od Ciebie. Oddala mnie grzech. Dziękuję za Twoje wielkie Miłosierdzie, Panie, które pozwala mi z powrotem zbliżyć się do Ciebie. Ośmiela mnie, aby dążyć do spotkania z Tobą.
"Bo rana jej jest nieuleczalna; ach, dochodzi aż do Judy, dosięga bramy mego ludu, aż do Jeruzalem!"
Rana. Grzech. Po ludzku nieuleczalna - lecz u Ciebie, Panie, wszystko jest możliwe! Możliwe jest uzdrowienie. Możesz wyprowadzić dobro z tego, co stało się złego.
Grzech i jego skutki dotykają nie tylko danego grzesznika i nie tylko osoby skrzywdzonej. Wpływają na wszystkie relacje... Miłość i wspólnota stają się trudniejsze. Rana dosięga aż tam, gdzie się nie spodziewamy...
Odcięcie się od zła wymaga radykalnych kroków. Oczyszczenie rany boli... Lecz te radykalne zmiany często wymagają czasu. Proces uzdrowienia trwa. Przeżycie emocji, uczuć, żałoby, utraty - to dzieje się w czasie.
Wierzę, Panie, że mnie prowadzisz. Ufam Tobie, że oczyszczasz moje serce. Ufam, że kiedy coś tracę, przeżycie utraty przyniesie dobro. Bądź uwielbiony, Panie. Bądź zawsze obecny w moim życiu. Pragnę Twojej bliskości.
"<Przeto uczynię Samarię rumowiskiem na polu, miejscem pod uprawę winnicy; kamienie jej stoczę w dolinę i obnażę jej fundamenty.>"
Panie, oczyszczaj mnie. Zburz iluzje, w których trwam. Obnaż fundamenty, na których je oparłam. Chcę podchodzić blisko Ciebie, który jesteś Światłością, i widzieć siebie w prawdzie. W całej mojej nędzy i brakach... Uwolnij mnie od moich grzesznych ciężarów - kamieni. Wyrzekam się wszystkiego, co prowadzi do zła. Niech moje serce stanie się winnicą, która będzie wydawać dobre owoce na Twoją chwałę.
Bądź uwielbiony, Panie Boże, bądź uwielbiony w życiu, które mi dałeś i w Twoim prowadzeniu i wszelkim Twoim działaniu.
"Stopnieją pod Nim góry, rozdzielą się doliny jak wosk przed ogniem, jak wody rozlane po stoku."
Panie, Twoja Miłość jest tak wielka i tak gorąca. Zatwardziałe serce topnieje w Twojej obecności... Wszystko inne staje się nieważne. Moje grzechy, wyrządzone zło sprawiają, że boję się Ciebie. Ale Twoja Miłość stapia wszelki grzech, jak wosk przed ogniem. Oddziela moją duszę od zła. Moje przyzwyczajenia sprawiają, że to oczyszczenie boli. Ale warto stracić to, co i tak nie napełni mojego serca.
Panie, wyrzekam się wszystkiego, co prowadzi do zła. Oczyszczaj mnie, prowadź, chcę być blisko Ciebie.
"Słowo Pańskie skierowane do Micheasza z Moreszet za czasów Jotama, Achaza i Ezechiasza, królów judzkich - to, co widział o Samarii i Jeruzalem."
Bądź uwielbiony, Panie, we wszystkich Twoich dziełach. Bądź uwielbiony we wszystkim, czego dokonujesz w moim życiu. To Ty, Panie, wspierasz mnie, dotykasz mojego serca, uwalniasz, uzdrawiasz, ksztaltujesz, prowadzisz... Jesteś dla mnie dobry. Jesteś najlepszym Ojcem.
Znasz mnie doskonale, znasz mnie po imieniu, wiesz, co przeżyłam, co mnie ukształtowało i jest w moim sercu. To Ty, Boże, panujesz nad czasem.
"Rzekł Pan: <Tobie żal krzewu, którego nie uprawiałeś i nie wyhodowałeś, który w nocy wyrósł i w nocy zginął. A czyż Ja nie powinienem mieć litości nad Niniwą, wielkim miastem, gdzie znajduje się więcej niż sto dwadzieścia tysięcy ludzi, którzy nie odróżniają swej prawej ręki od lewej, a nadto mnóstwo zwierząt?>"
Panie, jestem tak podobna do Jonasza... Tak trudno mi zobaczyć w drugim człowieku Twoje ukochane Dziecko. Patrzę po swojemu, bardzo wąsko. Duchu Święty przyjdź, oświeć mój umysł i pomóż patrzeć ponad emocjami, ponad niechęcią czy zazdrością. Jestem częścią Twojego Królestwa, Panie, i z tej perspektywy chcę patrzeć na świat.
"Na to rzekł Bóg do Jonasza: <Czy słusznie się oburzasz z powodu tego krzewu?> Odpowiedział: <Słusznie gniewam się śmiertelnie>."
Panie, jesteś moim łagodnym Ojcem. Rozmawiasz ze mną, tłumaczysz, pokazujesz... Pytasz, co myślę, choć znasz moje myśli. Pytasz, bo jesteś mną zainteresowany, bo to, co we mnie jest, ma dla Ciebie znaczenie. Bądź uwielbiony, Panie. Kochaj mnie, swoją córeczkę - owieczkę.
Duchu Święty przyjdź, oświeć mój umysł. Chcę słuchać Ciebie i rozumieć i wypełniać. Chcę Tobie służyć. Jestem bardzo kruchym i niedoskonałym naczyniem gotowym zanosić Twoją Miłość bliźniemu.
"A Pan Bóg sprawił, że krzew rycynusowy wyrósł nad Jonaszem po to, by cień był nad jego głową i żeby mu ująć jego goryczy. Jonasz bardzo się ucieszył tym krzewem."
Panie, zatroszczyłeś się o Jonasza również wtedy, gdy był oburzony Twoim działaniem. Wierzę, że o mnie też troszczysz się zawsze, niezależnie jak się czuję, co przeżywam, czy się z Tobą zgadzam. Bądź uwielbiony, Panie mój, w Twojej czułości i wrażliwości.
"Jonasz wyszedł z miasta, zatrzymał się po jego stronie wschodniej, tam uczynił sobie szałas i usiadł w cieniu, aby widzieć, co się będzie działo w mieście."
Panie, dajesz mi czas. Dajesz mi czas tutaj na ziemi, abym doświadczyła i poznała, co to znaczy żyć. Abym poczuła życie. Dajesz mi też czas, abym zrozumiała. Czasem chciałabym szybko poznać odpowiedzi na pytania i wątpliwości, ale Ty, Panie, uczysz mnie cierpliwości. Jesteś cierpliwy dla mnie, tym samym uczysz mnie cierpliwości dla samej siebie. A skoro dla mnie, to i dla moich bliźnich.
Panie, im więcej przeżywam, im więcej się dowiaduje i pojmuję, tym większy we mnie szacunek. Nie wiem wszystkiego i nie mam prawa oceniać. Zarazem nikt z ludzi nie zna mnie tak, jak Ty, Panie, dlatego Twoją wolę chcę pełnić i nie musi się to podobać ludziom.
"Pan odrzekł: <Czy uważasz, że słusznie jesteś oburzony?>"
Panie, dziękuję Ci za cierpliwość do mnie. Dziękuję za Twoją wyrozumiałość. Wierzę, że podobnie jak o Jonasza, troszczysz się o mnie, prowadzisz i pokazujesz i czekasz, aż zrozumiem.
Panie Jezu, jesteś, prawda? JESTEŚ obecny w moim życiu. JESTEŚ przy mnie. Kochasz mnie, prawda? Uwielbiam Ciebie i pragnę być z Tobą blisko.
"Modlił się przeto do Pana i mówił: <Proszę, Panie, czy nie to właśnie miałem na myśli, będąc jeszcze w moim kraju? Dlatego postanowiłem uciec do Tarszisz, bo wiem, żeś Ty jest Bóg łagodny i miłosierny, cierpliwy i pełen łaskawości, litujący się nad niedolą.>"
Panie, naucz mnie cieszyć się szczęściem innych ludzi.
"Nie podobało się to Jonaszowi i oburzył się."
Panie, często nie rozumiem Twoich dróg. Nie rozumiem często tego, jak traktujesz mnie czy innych ludzi. W moim pojęciu "sprawiedliwości" się to nie mieści.
Naucz mnie kochać bliźnich. Naucz mnie widzieć Twoje ukochane Dziecko w każdej osobie. Chcę chcieć dobra.
"I ulitował się Bóg nad niedolą, którą postanowił na nich sprowadzić, i nie zesłał jej."
Panie, ufam Tobie. W Tobie pokładam nadzieję. Panie Jezu, odkupiłeś mnie na krzyżu. W Twoich ranach jest moja wolność. Oddaję Ci wszystko. Bądź ze mną zawsze, kochaj mnie.
"Zobaczył Bóg czyny ich, że odwrócili się od swojego złego postępowania."
Panie, Ty wszystko widzisz i zawsze ze mną jesteś. Widzisz moje czyny i moje serce. Znasz moje pragnienia i motywację postępowania. Zmiłuj się nade mną.
"Kto wie, może się odwróci i ulituje Bóg, odstąpi od zapalczywości swego gniewu, a nie zginiemy?"
Moja nadzieja pochodzi od Pana. Pan obiecał miłosierdzie, a jest przecież Bogiem wiernym. Mimo, że ja jestem niewierna, On dotrzymuje obietnic. Nie odstąpi od Przymierza, które zawarł na Krzyżu.
Panie, pokazujesz mi Twoją piękną, niezmienną Miłość. Naucz mnie tak kochać...
"<Jeszcze czterdzieści dni, a Niniwa zostanie zburzona>."
Panie, kochasz człowieka. Chcesz dobra, aby żył w miłości. Otwórz moje serce, żebym w Twoim Słowie widziała miłość i troskę. Żebym umiała zawsze dostrzec szansę na życie od nowa. Żebym otworzyła się na nadzieję. Proszę, zanurz mnie, Panie, w Twojej Miłości i naucz pokory, żebym nawróciła swoje myślenie i zmieniła moje postępowanie.
"(...) Niniwa była miastem bardzo rozległym - na trzy dni drogi."
Panie, prowadź mnie. Prowadź mnie przez miejsca i sytuacje dla mnie trudne, niezrozumiałe, nie do ogarnięcia. Tobie oddaję mój czas, chcę służyć Tobie moim czasem. Chcę spędzać go w Twojej obecności, ku Twojej chwale.
"Jonasz wstał i poszedł do Niniwy, jak powiedział Pan. (...)"
Panie, daj mi siłę i odwagę, abym mogła wstać i wypełniać swoje powołanie.
"<Wstań, idź do Niniwy, wielkiego miasta, i głoś jej upomnienie, które Ja ci zlecam>."
Wszystko co robię, chcę robić w Imię Twoje, Panie. Niech Twoja chwała się pomnaża, a Twoje Królestwo poszerza! Pomóż mi, Panie, pełnić Twoją wolę, bo sama z siebie nie potrafię być dobra.
"Nie czynię bowiem dobra, którego chcę, ale czynię to zło, którego nie chcę." Rz 7, 19
"(...) bo łatwo przychodzi mi chcieć tego, co dobre, ale wykonać - nie." Rz 7, 18
Bądź uwielbiony w Twojej wielkiej miłości i miłosierdziu. Bądź uwielbiony, Boże łaskawy i cierpliwy. Dziękuję za Twoją obecność w moim marnym, miernym, niegodnym Ciebie życiu.
"Pan przemówił do Jonasza po raz drugi tymi słowami".
Bądź uwielbiony, Panie Boże, w Twojej cierpliwości. Dziękuję Ci za Słowo pełne miłości, które do mnie kierujesz. W Biblii jest tyle zdań mówiących o Twojej Miłości, o różnych jej odcieniach, wypowiedzianej na różne sposoby. Wszystko po to, abyś dotknął serca człowieka.
"Ale ja złożę Tobie ofiarę, z głośnym dziękczynieniem. Spełnię to, co ślubowałem. Zbawienie jest u Pana."
Zbawienie jest u Ciebie, Panie. Cel moich dążeń jest u Ciebie. Moje marzenie-zbawienie jest u Ciebie.
"Gdy gasło we mnie życie, wspomniałem na Pana, a modlitwa moja dotarła do Ciebie, do Twego świętego przybytku."
Panie Boże, dziękuję za Twoją miłość. Kiedy gaśnie we mnie życie Boże, wspominam na Twoje miłosierdzie, wołam i proszę o przebaczenie. Przystępuję do spowiedzi z wiarą i nadzieją, że w sakramencie dotykasz mnie Swoją łaską. Cieszę się na to spotkanie z Tobą. Czuję się oddalona od Ciebie i sakrament jest szansą na spotkanie, dotknięcie, bliskość. Tak bardzo potrzebuję Twojej łaski, Panie.
"Wody objęły mnie zewsząd, aż po gardło, ocean mnie otoczył, sitowie okoliło mi głowę."
Panie Jezu, czasem tak jest, że czuję, że tonę. Że już dłużej nie dam rady utrzymać się na powierzchni... Duszę się, umieram. Wszystko wokół mnie przytłacza i ogarnia, jestem zbyt mała wobec takiej siły. Moje lęki i trudne emocje zaczynają władać moimi myślami... Nie mam jak odgarnąć sitowia, które oblepia moją głowę, przeszkadza mi, sprawia dyskomfort, sprawia przykre uczucie bezradności, obezwładnienia.
Panie Jezu, Ty wiesz, jak to jest. Na krzyżu z bólem, ogromnym wysiłkiem łapałeś oddech... Wisząc, dusiłeś się. Straszliwy ból całego ciała obezwładniał Ciebie, odbierał Tobie siły. Twoje umieranie, Panie, trwało godzinami. Do tego osamotnienie, świadomość zdrady. Wziąłeś na Siebie wszystkie lęki grzeszników. I jeszcze okalająca głowę cierniowa korona. Nie jestem w stanie sobie wyobrazić nawet części Twego cierpienia.
Stałeś się nam, ludziom, bliski. Nie ma takiego cierpienia, takiej krzywdy, takiej biedy, której byś nie rozumiał. Stałeś się Człowiekiem, aby zbliżyć się do mnie. A zarazem moje cierpienie zbliża mnie do Ciebie. Panie Jezu, współuczestniczysz w moim bólu, a ja współuczestniczę w Twojej Męce. Taka to Tajemnica bliskości Boga i człowieka.
Panie, chciałam Ciebie prosić, żebyś był blisko ludzi cierpiących. Ale przecież już od dawna jesteś blisko nich! Proszę zatem, aby obdarzył ich łaską, aby otworzyli się na Twoją obecność, która pomoże przetrwać wszystko. Duchu Święty, przyjdź, otwórz i napełnij serca pokojem! Poślij ludzi, którzy przekażą Twoją Miłość, urzeczywistnią Miłość w czynach. Amen.
"Rzuciłeś mnie na głębię, we wnętrze morza, i nurt mnie ogarnął. Wszystkie Twe morskie bałwany i fale Twoje przeszły nade mną."
Żyję. Jestem pośród wszystkich spraw, wydarzeń, obowiązków. Czuję się zagubiona, rzucona na głębię. Żyję, bo czas płynie, bo życie wciąż się toczy. Jestem ogarnięta nurtem życia... Widzisz mnie, Panie? Dostrzegasz wśród mojego otoczenia? Panie, Ty jesteś najważniejszy. Ty jesteś najlepszym punktem odniesienia. Relacja z Tobą jest niezwykle wartościowa, w nią warto inwestować. Bądź, Panie. Przyjdź do mnie blisko.
"Z wnętrzności ryby modlił się Jonasz do swego Pana Boga."
Mój Panie Boże, jesteś ze mną zawsze. Chcę zawsze pamiętać, że żyję w Twojej obecności. W każdej sytuacji mogę do Ciebie wołać.
"Pan zesłał wielką rybę, aby połknęła Jonasza. I był Jonasz we wnętrznościach ryby trzy dni i trzy noce."
Panie, zawsze nade mną czuwasz. Ocalasz mnie i prowadzisz. Z każdej sytuacji możesz wyprowadzić dobro. Chcesz, abym żyła. Chcę żyć z Tobą, na Twoją chwałę. Panie, Ty najlepiej wiesz, czego potrzebuję. Ja proszę Ciebie o odwagę.
"Ogarnęła wtedy tych ludzi bojaźń przed Panem."
Panie, działasz w moim życiu. Tyle Ci zawdzięczam. Twoim działaniem przyciągasz mnie do Siebie. Wdzięczność i szacunek dla mojego Boga. Otwórz moje oczy na Ciebie, żebym widziałała Twoją opiekę i obecność w moim życiu.
"Odpowiedział im: <Weźcie mnie i rzućcie w morze, a przestaną się burzyć wody przeciw wam, ponieważ wiem, że z mojego powodu tak wielka burza powstała przeciw wam>."
Jonasz wie, że jest nieposłuszny. Ale pewnie też wie, że Bóg jest miłosierny. Lecz nie zwraca się do swojego Pana, nie próbuje z Nim porozmawiać, nie zastanawia się nad zmianą postępowania. Tkwi uparcie w swojej ucieczce przed wolą Bożą. Jest nawet gotowy na śmierć, żeby tylko postępować według swojej woli. A Bóg jest dobry i chce szczęścia dla człowieka.
Panie Boże, prowadź mnie i ucz pokory. Nie wiem wszystkiego najlepiej... Naucz mnie przyjmować to, co dajesz... Proszę Cię, tylko bądź blisko i pokazuj mi Twoją perspektywę. Z Twojego punktu widzenia wszystko wygląda inaczej. Otwórz, Panie, moje serce na Ciebie i Twoje Słowo. Obdarz łaską wytrwania w dobrym i nie dopuść, abym uległa pokusie.
Ja wierzę, że jesteś ze mną zawsze. Ufam Tobie, choć często nie czuję i nie widzę sensu. Wierzę, że już teraz łączę się z Tobą, już teraz przeżywam czas łaski, już teraz jestem częścią Twojego Królestwa.
"I zapytali go: <Co powinniśmy ci uczynić, aby morze przestało się burzyć dokoła nas?> (...)."
Panie, co robić, aby ocalić swoje życie? Co powinnam uczynić drugiemu człowiekowi, aby ocalić mój Skarb w Niebie?
Bądź uwielbiony, Panie Boże, we wszystkich moich zmartwieniach i wątpliwościach.
"Wtedy wielki strach zdjął mężów i rzekli do niego: <Dlaczego to uczyniłeś?> - albowiem wiedzieli mężowie, że on ucieka przed Panem, bo im to powiedział."
Bądź uwielbiony, Duchu Święty, Boże, i przyjdź do mnie w darze bojaźni Bożej, abym lękała się grzechu, który Ciebie, o Boże, obraża.
"A on im odpowiedział: <Jestem Hebrajczykiem i czczę Pana, Boga nieba, który stworzył morze i ląd>."
Kim jestem? Kto jest moim Panem? Komu służę? Co jest dla mnie najważniejsze? Czy potrafię przyznać przed ludźmi, że Bóg jest moim Panem? Czy w moim postępowaniu widać, jakie mam priorytety? A czy potrafię przyznać sama przed sobą, że co innego mówię, a co innego robię?
Przyjdź, Duchu Święty, pokaż mi prawdę o mnie. Proszę, napełnij mnie odwagą, abym mogła zmienić w moim życiu to, co ode mnie zależy.
"Przystąpił więc do niego dowódca żeglarzy i rzekł mu: «Dlaczego ty śpisz? Wstań, wołaj do Boga twego, może wspomni Bóg na nas i nie zginiemy»."
Panie, zabierz wszystkie przeszkody, które oddalają mnie od Ciebie; które wywołują we mnie niechęć do rozmowy z Tobą... Wierzę, Panie, że odpuszczasz mi moje grzechy. Oczyść mnie ze złych przywiązań, rozwiąż wszelkie węzły, którymi jestem zniewolona.
Ufam Tobie, mój Wybawco.
"A Jonasz wstał, aby uciec do Tarszisz przed Panem."
Jonasz chciał uciec daleko od Pana, schować się, wyjść poza zasięg wzroku Boga. Panie, ja też tak czasem robię... Dlaczego tak postępuję? Boję się. Że nie podołam. Że nie umiem. Boję się reakcji ludzi - że mnie odrzucą(?). Czuję, że to zadanie przerasta mnie. Skąd moje obawy? Pewnie z doświadczenia...
Panie, proszę Cię, zabierz ode mnie lęk. On jest najgorszym doradcą. Jesteś moim Bogiem, wierzę, że możesz go zwyciężyć. Uwolnij mnie, Panie, obdarz pokojem moje serce.
Panie Boże, odmień mój sposób patrzenia, żebym widziała Ciebie w każdym człowieku. Nie chcę nikogo ranić. Nie chcę, żeby po mojej reakcji mój bliźni miał przykre przeżycia. Nie chcę być powodem lęku ani zamknięcia się na innych ludzi.
Panie Boże, Ty wszystko widzisz i wiesz. Chcę żyć w Twojej obecności, miłości, otoczona Twoją opieką.
Bądź uwielbiony, Panie. Jeżeli nie jest Twoją wolą uwolnić mnie od lęku, daj mi siłę, aby się z nim zmagać. Proszę, ulecz wszystkie rany, które zadałam. Przytul mocno do Swojego Serca wszystkie osoby, które zostały dotknięte skutkami mojego grzechu.
"Wstań, idź do Niniwy - wielkiego miasta - i upomnij ją, albowiem nieprawość jej dotarła przed moje oblicze."
Posyłasz mnie, Panie. Posyłasz mnie codziennie do ludzi, których spotykam. Codziennie towarzyszy mi obawa, czy będę godnym świadkiem Ciebie? Czy wystarczy mi miłości, wyrozumiałości i cierpliwości? Czy będę umiała otworzyć się na drugiego człowieka?
"Wystarczy ci mojej łaski. Moc bowiem w słabości się doskonali." 2 Kor 12, 9
Panie, nie podoba Ci się grzech. Chcesz miłości wzajemnej dla wszystkich Twoich Dzieci. Nie jest Ci obojętny los człowieka. Pochylasz się i współodczuwasz.
Bądź uwielbiony, Panie, w Twojej Miłości i miłosierdziu. Prowadź mnie i ucz, żebym stała się podobna do Ciebie - po to przecież mnie stworzyłeś.
"Pan skierował do Jonasza, syna Amittaja, te słowa".
Bądź uwielbiony, Panie. Bądź uwielbiony w Twoim Słowie. Panie Boże, mówisz do mnie osobiście. Chcesz dotykać mojego serca, chcesz, żebym poznawała Ciebie. Za każdym razem, kiedy sięgam po Twoje Słowo, dajesz mi poznać, utrwalić w pamięci, poszerzyć moją świadomość i utwierdzić mnie w Twoim Królestwie. Dziękuję Ci, Panie.
"I wkroczą ocaleni na górę Syjon, aby sądzić górę Ezawa. I będzie dla Pana królestwo!"
Panie, należę do Ciebie, jestem częścią Twojego Królestwa. Celem mojego życia jest życie wieczne - przebywanie w Twojej Miłości.
"Lecz na górze Syjon będzie ocalenie i będzie ona święta, a dom Jakuba posiądzie tych, którzy go złupili."
Panie, relacja z Tobą jest moją ucieczką. U Ciebie szukam poczucia bezpieczeństwa. Wierzę, że ocalisz mnie od wszelkiego zła. Poprzez naszą relację błogosławisz mi, obdarzasz łaską - uświęcasz mnie i upodabniasz do Siebie.
Panie Boże, jesteś potężny, jesteś większy od tego, co mnie martwi, niepokoi. Niech moje lęki i słabości nie panują nade mną, bo uciekam się do Ciebie.
"(...) Niech moi wrogowie nie triumfują nade mną! Nikt bowiem, kto Tobie ufa, nie doznaje wstydu (...)". Ps 25, 2-3
"Kim jest człowiek, co się boi Pana? Takiemu On wskazuje, jaką drogę wybrać. Będzie on przebywał wśród szczęścia, a jego potomstwo posiądzie ziemię." Ps 25, 12-13
"Oddal uciski mojego serca, wyrwij mnie z moich udręczeń! Spójrz na udrękę moją i na boleść i odpuść mi wszystkie grzechy! Ps 25, 17-18
"Albowiem bliski jest dzień Pański przeciwko wszystkim narodom. Jak ty czyniłeś, tak będą postępować wobec ciebie: [odpowiedzialność za] czyny twoje spadnie na twoją głowę."
"(...) Odmierzą wam bowiem taką miarą, jaką wy mierzycie." Łk 6, 38
"Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią." Mt 5, 7
A może odwrotnie? Dostąpiłam miłosierdzia, więc chcę być miłosierna. Niech miłość Boża pomnaża się przeze mnie.
Panie, naucz mnie, jak być miłosierną i wyrozumiałą dla siebie i bliźnich... Wierzę, że ta kolejność jest dobra - przecież chcę kochać bliźniego, jak siebie samą... Miłość własna, poczucie własnej wartości ma być punktem odniesienia. Kiedy nie wiem, jak się zachować, zadaję sobie pytanie, jak ja chciałabym zostać potraktowana w danej sytuacji.
"Nie wdzieraj się w bramę ludu mojego w dzień jego klęski! Nie ciesz się także ty widokiem jego nieszczęścia w dzień jego klęski! I nie wyciągaj rąk po jego bogactwa w dzień jego klęski!"
Panie, tak bardzo kochasz każdego człowieka. Współczujesz, litujesz się i pochylasz nad nieszczęśliwym i skrzywdzonym grzesznikiem. Choć nie jest Ci posłuszny, kochasz go. Twój gniew wzbudza ten, kto wykorzystuje okazję i dołącza do oprawcy celem zysku.
Panie, nigdy nie jest Ci obojętny los człowieka. Jesteś moim ukochanym Ojcem.
"Nie ciesz się widokiem brata twego w dzień jego nieszczęścia! I nie wyśmiewaj się z synów Judy w dzień ich upadku! I nie pysznij się chełpliwymi słowami w dzień ucisku!"
Panie, naucz mnie miłosierdzia i życzliwości wobec moich bliźnich... Pokaż mi, jak patrzeć, aby widzieć w ludziach moje siostry i moich braci, dzieci Twoje ukochane poranione... Jak zapanować nad moim egoizmem? Potrafię bardzo zranić słowami...
"W dniu, gdy stanąłeś przeciwko niemu, w dniu, gdy wrogowie w niewolę brali jego wojska, a cudzoziemcy wkraczali w jego bramy i o Jerozolimę los rzucali - także ty byłeś jak jeden z nich."
Panie, oczyść moją duszę i umysł z chciwości i egoizmu. Naucz mnie wrażliwości na drugiego człowieka, zwłaszcza skrzywdzonego. Daj mi odwagę, aby zawsze stawać po stronie sprawiedliwości i prawdy.
Bądź uwielbiony, mój Panie, w każdym człowieku.
"Czyż nie stanie się w owym dniu - wyrocznia Pana - że wygubię mądrych z Edomu i zrozumienie z góry Ezawa? I porażeni zostaną mocarze twoi, Temanie!"
Panie, czym jest mądrość bez Ciebie? Czym jest mądrość bez miłości? Nie da się w życiu wszystkiego przemyśleć, zaplanować, zapewnić, wyprzedzić, obliczyć... Tylko mądrość, która służy miłości, ma wartość. Największą mądrością w postępowaniu jest miłość.
Panie, wszystko, co robię, chcę robić z Tobą. Przenikaj moje życie w każdej chwili.
"Aż do granicy pędzić cię będą. Wszyscy sprzymierzeńcy cię zwiodą. Oszukają cię przyjaciele twoi. Ci, którzy jedzą chleb twój, zastawią sidła pod twoje nogi. <Nie ma on roztropności>."
Na Tobie, Panie, polegam. Na Tobie się opieram. Wierzę, że widzisz więcej i dalej i chcesz mnie ochronić przed zagrożeniami.
Panie, pobłogosław wszystkie moje relacje, niech Tobie się podobają. Bądź obecny we wszystkich moich rozmowach i spotkaniach.
"Jeśli złodzieje wtargną do ciebie albo rabusie w nocy, jakże bardzo zostaniesz złupiony! Czyż nie zrabują, ile tylko zdołają? Jeżeli winobrańcy przychodzą do ciebie, czyż zostawią cokolwiek?"
Panie mój, wierzę, że mój Skarb jest w niebie. Wszystko, co materialne, jest nietrwałe. Jak każdy człowiek mam swoje potrzeby i zobowiązania, jestem powołana, aby dbać o siebie i bliźnich, zwłaszcza zależnych w jakiś sposób ode mnie. Ale nie chcę tracić z oczu tego, co najważniejsze i najcenniejsze.
Panie, prowadź mnie i chroń przed złem, przed wszystkim, co od Ciebie oddala.
"Choćbyś wzniósł się jak orzeł, i choćbyś nawet między gwiazdami założył swoje gniazdo - stamtąd Ja strącę ciebie - wyrocznia Pana."
Panie, jesteś ze mną zawsze i zawsze mnie widzisz. Nie tracisz nigdy z oczu. Widzisz też moją pychę i poczucie wyższości. Ucz mnie, Panie, żyć w prawdzie. Na świecie nie ma niczego pewnego. Na Tobie warto się oprzeć i Tobie zaufać. Moje zdolności i możliwości to dar od Ciebie. Sama z siebie nic nie potrafię.
"A pycha serca twego zwiodła ciebie, który mieszkasz w jaskiniach skalnych, który na wysokości założyłeś swoją siedzibę, który mówisz w swym sercu: <Któż mię strąci na ziemię?>".
Dobrze jest znać siebie. Dobrze jest wiedzieć, co jest moją mocną stroną, pasją, czym z radością mogę służyć. Panie, chcę patrzeć na siebie w prawdzie. Chcę widzieć też całą moją słabość i marność. Tylko wtedy mogę zobaczyć Twoją przeogromną miłość do mnie. I tylko wtedy mogę kochać i przyjmować drugiego człowieka takiego, jaki jest. Tobie ufam, na Tobie polegam. Jestem taka mała, robię co mogę, ale tak wiele nie zależy ode mnie.
"(...) Moc bowiem w słabości się doskonali.". 2Kor 12, 9
W słabości i niemocy doskonali się ufność. Ufność i oddanie się Bogu to moja moc.
Panie, Ty wiesz, że mam swój oścień... (2 Kor 12, 7). Zmaganie, które uczy pokory. W Tobie jest moje wybawienie i cała nadzieja. Dziękuję Ci za te chwile, momenty, w których potrafię dziękować za cierpienie, które mnie oczyszcza i doskonali.. choć to nie ja dziękuję, a Duch Święty we mnie. Wierzę, że znasz mnie dobrze, Panie, i prowadzisz w sposób najlepszy dla mnie. Uwielbiam Ciebie.
"Zasadzę ich na ich ziemi, a nigdy nie będą wyrwani z ziemi, którą im dałem - mówi Pan Bóg twój."
Być zasadzoną na swojej ziemi - to być na swoim miejscu. Miejsce otrzymane od Pana Boga; miejsce, które Pan przeznaczył dla mnie. Miejsce mojego powołania. Moim przeznaczeniem jest życie wieczne w Miłości. Zbawienie, czyli wieczne szczęście w bliskości z Bogiem, w przytuleniu do Bożego Serca. Zarazem życie w bliskości z ludźmi będącymi w bliskości z Bogiem. Czyli wszechogarniająca Miłość... I nikt nigdy nie zdoła mnie stamtąd wyrwać.
"O Syjonie zaś będzie się mówić: <Każdy na nim się narodził, a Najwyższy sam go umacnia>." Ps 87, 5
Panie Jezu, naucz mnie kochać, żebym mogła przebywać w Miłości i być jej częścią. Już teraz mam namiastkę Nieba - Twoje Królestwo na ziemi, Twoją obecność w Najświętszym Sakramencie, łączność z Tobą i innymi złączonymi z Tobą w Komunii Świętej.
"Uwolnię z niewoli lud mój izraelski - odbudują miasta zburzone i będą w nich mieszkać; zasadzą winnice i pić będą wino; założą ogrody i będą jeść z nich owoce."
Panie, uwalniasz mnie z niewoli grzechu. Uzdrawiasz to, co grzech we mnie zniszczył. Pozwalasz mi zbliżyć się do Ciebie i odbudować relację z Tobą. Uczę się żyć w Twojej, Panie, obecności. Chcę się w niej zadomowić. Błogosławisz mi, wspierasz, wlewasz obficie łaskę do mojej spragnionej duszy, karmisz najwspanialszym Chlebem. Panie Boże, bądź ze mną zawsze.
"W tym dniu podniosę szałas Dawidowy, który upada, zamuruję jego szczeliny, ruiny jego podźwignę i jak za dawnych dni go zbuduję, by posiedli resztę Edomu i wszystkie narody, nad którymi wzywano mojego imienia - wyrocznia Pana, który to uczyni."
Pan Bóg podnosi, pomaga wstać. Uzupełnia moje braki, wlewa miłość i moc tam, gdzie jest moja słabość i niemoc. Pogubiłam się, pomieszałam priorytety - to, co ważne z tym, co nieistotne. A Pan zawiera ze mną Nowe Przymierze - zaczynam od nowa, zbudowana Miłością i miłosierdziem. Moje nowe życie buduję na Jezusie, na Nim się opieram. To Jezus wszystko mi pokazuje i porządkuje. To ja decyduję, ja wybieram w moim życiu i to ja za to odpowiadam. Jezus daje mi siłę, umacnia mnie, żebym panowała nad pokusami. Duch Święty pokazuje drogę i uczy relacji.
Panie Boże w Trójcy Jedyny, jak dobrze, że jesteś! Jak dobrze, że pozwoliłeś mi się poznać... Boże Ojcze, mój Stwórco, Jezu, mój Zbawicielu, Duchu Święty, Pocieszycielu - uwielbiam Ciebie!
"Oto oczy moje, Pana Boga, zwrócone są na królestwo grzeszne i zgładzę je z powierzchni ziemi. Nie zgładzę jednak zupełnie domu Jakuba - wyrocznia Pana."
Tak jak naród wybrany, człowiek ukochany przez Pana Boga oddalił się od Niego. Odrzucił Jego troskę i miłość. Bóg patrzy i reaguje na człowieka, który zorganizował sobie swój własny świat bez Niego. Jednak Boża reakcja nie ma na celu zniszczyć człowieka, ale oczyścić jego otoczenie - grzeszne królestwo. Bóg chce człowieka, chce mu pomóc, wyciągnąć ze zła, w które się wpakował i przyciągnąć do Siebie. Człowiek został stworzony do życia w bliskości z Panem Bogiem.
Bądź uwielbiony, Panie, w Twojej nieskończonej miłości. Dziękuję, że mnie stworzyłeś, dziękuję Ci za każdą osobę, którą spotykam. Panie, patrzysz na mnie i widzisz mój grzech i moje cierpienie. Prowadź mnie, kształtuj, wskazuj, co jest we mnie dobre i ważne. Chcę żyć w Twoim Królestwie i patrzeć na świat przez pryzmat miłości, którą pokazuje mi Jezus. Bądź uwielbiony w moim życiu, niech Tobie ono się podoba.
"[Pan] zbudował na niebiosach pałac wysoki, a sklepienie jego oparł o ziemię; nazywa wodę morzem i rozlewa ją na powierzchni ziemi, Pan - oto imię Jego."
Panie Boże, jesteś potężnym Stwórcą całego wszechświata. Na Twoje Słowo wszystko się stało, przez Ciebie wszystko zostało nazwane i do Ciebie wszystko należy.
Ojcze nasz, w Twoim pałacu jest mieszkań wiele, prawda? Jest też miejsce dla mnie.
"W domu Ojca mego jest mieszkań wiele. (...)" J 14, 2
Panie, jakże potężny jest świat niewidzialny! Ziemia nie jest centrum. Wszyscy ludzie, którzy odeszli - oni tam są, w świecie niewidzialnym. Przez tyle wieków, tylu ludzi... Każdy człowiek na Twój obraz i podobieństwo. Bogactwo i różnorodność. Naucz mnie, Panie, kochać bliźnich, abym również mogła (umiała) razem z Tobą i nimi przebywać.
"Gdyby udali się do Szeolu, stamtąd ręka moja ich weźmie; gdyby wstąpili do nieba, stamtąd ich ściągnę".
Panie, jesteś Bogiem całego wszechświata, wszelkiego stworzenia - Pan Zastępów to imię Twoje. Twój sąd dosięgnie mnie, nigdzie się nie ukryję. Ale nie boję się - Jezus Chrystus mnie odkupił. W Jezusie jest moje zbawienie. Wierzę też, że czuwasz nade mną i chronisz mnie od zła, gdziekolwiek się znajduję. Zawsze jestem w zasięgu Twojego wzroku. I ja też zawsze chcę Ciebie mieć przed oczami.
"Ci, którzy przysięgają na winę Samarii i mówią: <Na życie twego boga, Danie!; na życie boga, Beer-Szebo!> - upadną i już nie powstaną."
Panie Jezu, Tobie ufam. Na Tobie opieram i buduję moje życie. W Twoich obietnicach pokładam nadzieję.
"Oto nadejdą dni - wyrocznia Pana Boga - gdy ześlę głód na ziemię, nie głód chleba ani pragnienie wody, lecz głód słuchania słów Pańskich."
Bóg zasłoni swe oblicze... Nastanie ciemność. I wtedy ludzie zatęsknią za Panem. Zatęsknią za Jego obecnością, za Jego Słowem.
Bądź uwielbiony, Panie. Prowadź mnie, chcę żyć blisko Ciebie, rozmyślać o Twoim Słowie, o Twoich Bożych sprawach.
"Owego dnia - wyrocznia Pana Boga - zajdzie słońce w południe i w dzień świetlany zaciemnię ziemię."
Ludzie, do których został posłany Amos, nie chcieli słuchać jego nawoływania do nawrócenia. Dlatego dzień kary będzie dla nich zaskoczeniem. Nikt nie spodziewa się ciemności w środku dnia. Ludzie swoim postępowaniem zbliżyli się do ciemności, dlatego ona ich ogarnie. W ciemności, w mroku, w ukryciu rodzi się niepewność. Nie widzę, nie jestem w stanie ocenić sytuacji, nie wiem, co się dzieje.
Panie, Ty jesteś moją Światłością. W Twojej Światłości chcę być już zawsze.
"W Nim było życie, a życie było światłością ludzi, a światłość w ciemności świeci i ciemność jej nie ogarnęła." J 1, 4-5
"I zapytał: <Co ty widzisz, Amosie?>. Odpowiedziałem: <Kosz dojrzałych owoców>. Rzekł Pan do mnie: <Dojrzał do kary lud mój izraelski. Nie będę już dłużej go oszczędzał>."
Mój Pan jest miłosierny. Ale widzi cierpienie człowieka, wszystkie wzajemne krzywdy i reaguje.
Panie Boże, nie chcę nikogo krzywdzić... Jestem grzesznikiem i moimi decyzjami, czynami, słowami ranię drugiego człowieka. Otwórz, Panie, moje serce i moje oczy, abym dostrzegała cierpienie i abym była świadoma konsekwencji decyzji, które mam podjąć.
"I teraz słuchaj słowa Pańskiego! Tyś mówił: <Nie prorokuj przeciwko Izraelowi ani nie przepowiadaj przeciwko domowi Izaaka!>"
Duchu Święty, oświecaj mnie, chcę przyjmować Słowo Boże. Czasem nie rozumiem, ale wierzę, że kiedyś pojmę sercem.
Ponoszę odpowiedzialność za moje słowa, którymi mogę odrzucać ludzi i Boga. Jednak mój Pan jest miłosierny i zawsze gotowy przyjąć moją skruchę. Bądź uwielbiony, Panie! Chcę podążać za Tobą i cieszyć się Twoją obecnością i błogosławieństwem.
"I odpowiedział Amos Amazjaszowi: <Nie jestem ja prorokiem ani nie jestem uczniem proroków, gdyż jestem pasterzem i tym, który nacina sykomory. Od trzody bowiem wziął mnie Pan i rzekł do mnie Pan: Idź, prorokuj do narodu mego, izraelskiego!>"
Amos jest pasterzem, czyli kimś, kto czuwa, troszczy się, jest odpowiedzialny za swoich podopiecznych. Czasem zdecydowanie działa, a czasem po prostu jest obecny i obserwuje. Myślami wyprzedza to, co się dzieje. Jest świadomy zagrożeń i konsekwencji tego, co obserwuje. W razie potrzeby wkracza do akcji i chroni. Zajmuje się też nacinaniem owoców sykomory, aby przyspieszyć ich dojrzewanie (wg przypisu w Biblii Tysiąclecia - często stosowany przez pasterzy zabieg).
Myślę, że umiejętności i doświadczenie Amosa okazały się przydatne, kiedy Bóg posłał go, aby prorokował. Amos widział, co się dzieje w Izraelu, a Pan objawił mu, jakie będą konsekwencje nieposłuszeństwa i oddalenia od Boga. Prorok nie pozostaje obojętny. Wizje kary go przerażają, prosi Pana o litość (Am 7, 5-6). Ostrzega ludzi przed karą, troszczy się o nawrócenie grzeszników. Ponieważ zbliża się dzień sądu (Am 5, 18), Amosowi zależy, aby naród izraelski szybciej dojrzał do nawrócenia - potrzebna jest gwałtowna zmiana myślenia. Nacinanie sykomory (ludzkiego sumienia) boli - dlatego Amazjasz chce wypędzić Amosa. Oskarża go przed królem o spisek (Am 7, 10).
Bądź uwielbiony, Panie. Otwórz moje serce na Twoje działanie. Przychodzisz do mnie również przez moich bliźnich - naucz mnie przyjmować drugiego człowieka i widzieć wartość, jaką niesie spotkanie.
"I odpowiedział Amos Amazjaszowi: <Nie jestem ja prorokiem ani nie jestem uczniem proroków, gdyż jestem pasterzem i tym, który nacina sykomory.>"
Kim ja jestem? Poznaję siebie. Coraz więcej o sobie wiem, ale wiele jeszcze mam do poznania i uświadomienia sobie. Wiedzieć kim nie jestem - to też ważne. Chcę żyć w prawdzie o sobie, niezależnie od okoliczności. Zarówno, kiedy doskonale sobie radzę, jak i w sytuacji ciągłych zmagań i niepowodzeń.
Poznanie samej siebie pomaga mi też odkrywać swoje powołanie. Do czego Pan mnie posyła?
Panie, prowadź mnie i kształtuj. Pokaż mi Twoją perspektywę. Wiem, że robisz to w sposób dostosowany do mnie, do moich możliwości: "(...) jagnięta nosi na swej piersi, owce karmiące prowadzi łagodnie" (Iz 40, 11).
Chcę być narzędziem w Twoich rękach i wiem, że zawsze powołując, najpierw obdarzasz obficie łaską. Panie, wspieraj mnie, kiedy z radością służę moimi zdolnościami, a także wtedy, gdy muszę odnaleźć się w nowych sytuacjach. Jezu, ufam Tobie.
"I rzekł Amazjasz do Amosa: <"Widzący", idź, uciekaj sobie do ziemi Judy! I tam jedz chleb, i tam prorokuj>!"
Panie, otwórz moje serce na Twoje Słowo, na prawdę, która bywa dla mnie trudna i burzy moją wizję siebie.
"I prosiłem: <Panie Boże, przestań, jakże się ostoi Jakub? Przecież jest taki mały>. Zmiłował się Pan nad nim: <Również i to się nie stanie> - mówi Pan Bóg."
Bądź uwielbiony, Panie, w Twoim miłosierdziu i cierpliwości wobec mnie, grzesznika. Ucz mnie pokory, abym widziała moją małość. Pokaż mi prawdę o mnie. Wierzę, że jestem Twoim kochanym Dzieckiem. Ucz mnie, jak z Tobą rozmawiać. Dajesz mi tak wiele... Pokazujesz, że mogę chcieć i prosić Ciebie o wszystko. Dajesz w obfitości.
"Poprzysiągł Pan Bóg na swoje życie - wyrocznia Pana, Boga Zastępów: Brzydzę się pychą Jakuba i nienawidzę jego pałaców, wydam więc [wrogom] miasto i to, co się w nim znajduje."
Panie mój, nie chcę mieć nic wspólnego z pychą, egoizmem ani obłudą. Wyrzekam się wszelkiego zła, chcę podobać się Tobie. Prowadź mnie Twoimi ścieżkami i umacniaj.
"Piją czaszami wino i najlepszym olejkiem się namaszczają, a nic się nie martwią upadkiem domu Józefa."
Panie, daj mi widzieć to, co wartościowe w Twoich oczach. Wyprowadź mnie, proszę, poza mój wąski punkt widzenia, żebym widziała głębiej. Proszę też o odwagę i siłę, abym podążała za tym, co prowadzi do Ciebie. Najważniejsza jest moja relacja z Tobą, Panie.
"Biada beztroskim na Syjonie i dufnym na górze Samarii, książętom pierwszego z narodów, których słucha dom Izraela".
Panie, dałeś mi życie na ziemi i powołanie. Prowadź, abym wypełniała swoje zadania odpowiedzialnie. Panie mój, naucz mnie pojmować moje obowiązki jako służbę bliźnim, których postawiłeś na mojej drodze. Niech pomnaża się Twoja łaska i rozszerza Twoje Królestwo.
"Nienawidzę, brzydzę się waszymi świętami. Nie będę miał upodobania w waszych uroczystych zebraniach."
W kolejnych wersetach piątego rozdziału czytam, że niechęć Pana Boga dotyczy sytuacji, w których Izraelici oddawali cześć zarówno Jemu, jak i bożkom. Oddanie się Bogu przede wszystkim oznacza oddanie serca, a nie tylko zewnętrzne praktyki bez wpływu na postępowanie.
Panie, jestem z Tobą, trwam. Przemieniaj mnie, aby całe moje życie było świadectwem Twojej Miłości. Chcę, aby moja pobożność była czułością wobec Ciebie - wyrazem tego, co w sercu.
"We wszystkich winnicach będzie narzekanie, bo przejdę pośród ciebie - rzekł Pan."
W powyższym fragmencie jest mowa o dniu Pańskim, który dla grzeszników będzie dniem kary. Winnice to miejsce zbioru plonów, owoców - jeśli postępowanie jest złe, nie przynosi dobrych owoców. Bóg nie błogosławi, wymierza karę - przyznam, że widzę to inaczej. Ta kara to często po prostu konsekwencje mojego postępowania... Odrzucając Boże przykazania, odrzucam Miłość, samego Boga. Wystarczy, że Bóg nie ingeruje, a mnie dotykają skutki... Ale Bóg daje szansę - mogę się nawrócić.
Dziękuję Ci, Panie za Twoją miłość i troskę. Bądź uwielbiony w swoim wielkim miłosierdziu.
"Szukajcie dobra, a nie zła, abyście żyli. Wtedy Pan, Bóg Zastępów, będzie z wami, tak jak to mówicie."
Według przypisu w Biblii Tysiąclecia, Izraelici wierzyli, że sam fakt bycia Narodem Wybranym zapewnia im ustawiczną opiekę Boga. Ale relacja zależy od obu stron. To Pan mnie powołał do życia, obdarzył Miłością - to Pan pierwszy wyszedł do mnie. Ale dał mi wolną wolę i to ja decyduję, jak na tę Miłość odpowiem. Pan Bóg się nie narzuca...
Dziękuję Ci, Panie, za moje życie. Dziękuję za Twoją Miłość. Dziękuję za ludzi, którzy mnie do Ciebie przyprowadzili i pomagają mi być bliżej Ciebie. Należę do Ciebie, chcę być zawsze blisko. Chroń mnie przed złem i prowadź.
"Ponieważ deptaliście biednego i daniny w zbożu braliście od niego, możecie zbudować sobie domy z kamienia ciosanego, lecz nie będziecie w nich mieszkali; możecie piękne winnice zasadzić, lecz nie będziecie pili z nich wina."
Przepraszam Cię, Panie, za mój brak wrażliwości na bliźnich. Przepraszam za wykorzystywanie mojego położenia kosztem innych. Wszystko, co robię, niech będzie na Twoją chwałę. Chcesz, Panie, dobra dla wszystkich Swoich Dzieci. Prowadź mnie, chcę pełnić Twoją wolę, choć po ludzku może to być niezrozumiałe. Dziękuję za Twoje błogosławieństwo i opiekę nade mną i moimi bliskimi.
"W bramie nienawidzą dowodzącego słuszności, nie cierpią tego, który mówi prawdę."
Panie Jezu, jesteś Drogą, Prawdą i Życiem. Proszę, otwórz moje serce i myśli na Prawdę - na Ciebie. Naucz mnie pokory. Mój punkt widzenia, moje wyobrażenia i oczekiwania nie są jedynymi słusznymi. Otwórz mnie, Panie, na drugiego człowieka, na jego uczucia, myśli i punkt widzenia. Błogosław, proszę, tym, przed którymi nie umiałam przyznać się do błędu. Błogosław ludziom, których nie chciałam wysłuchać i zrozumieć, a także tym, którzy nie chcieli słuchać mnie. Bądź uwielbiony w każdym człowieku, bo każdy człowiek jest podobny do Ciebie. Każdy z nas jest wartościowy i wszyscy razem, w swojej różnorodności, stanowimy bogactwo.
"Prawość obracacie w piołun, a sprawiedliwość depczecie po ziemi."
Bycie blisko Pana, trwanie przy Nim i w Nim - zmienia moje myślenie i postrzeganie. Żyjąc daleko od Boga, nie widzę sensu w posłuszeństwie Jego Słowom. Przykazania wydają się być uciążliwe i unieszczęśliwiające. Podążanie drogą egoizmu sprawia, że zaczynam deptać prawa i godność bliźniego.
Panie, dziękuję Ci za Twoje Słowo i wskazówki, które kierujesz do mnie. Kochasz mnie i chcesz mojego szczęścia. Bądź uwielbiony, mój Panie.
"Szukajcie Pana, a żyć będziecie! Gdyż inaczej jak ogień nawiedzi On dom Józefa i strawi go. Nikt nie będzie mógł zagasić ognia w Betel."
Czytam i słyszę: Szukaj, poznawaj Pana. Pan da ci Życie. Tylko Bóg może obdarzyć Życiem. Przemieniaj się, upodabniaj do Pana, trwaj w Jego obecności, abyś potrafiła Go rozpoznać i przebywać z Nim, kiedy przyjdzie do ciebie. Inaczej przelękniesz się, kiedy go ujrzysz. Zobaczysz swoją małość i doznasz szoku, poczujesz żal i palące pragnienie, by otoczyła cię Miłość. Ale możesz teraz przyjąć Jego zbawienie i oczekiwać Jego przyjścia.
Panie Jezu, należę do Ciebie. Trwam, ufam Tobie. Czekam na Ciebie, wierzę, że Twoje przyjście będzie dla mnie wybawieniem.