"Aż do granicy pędzić cię będą. Wszyscy sprzymierzeńcy cię zwiodą. Oszukają cię przyjaciele twoi. Ci, którzy jedzą chleb twój, zastawią sidła pod twoje nogi. <Nie ma on roztropności>."
Na Tobie, Panie, polegam. Na Tobie się opieram. Wierzę, że widzisz więcej i dalej i chcesz mnie ochronić przed zagrożeniami.
Panie, pobłogosław wszystkie moje relacje, niech Tobie się podobają. Bądź obecny we wszystkich moich rozmowach i spotkaniach.
"Jeśli złodzieje wtargną do ciebie albo rabusie w nocy, jakże bardzo zostaniesz złupiony! Czyż nie zrabują, ile tylko zdołają? Jeżeli winobrańcy przychodzą do ciebie, czyż zostawią cokolwiek?"
Panie mój, wierzę, że mój Skarb jest w niebie. Wszystko, co materialne, jest nietrwałe. Jak każdy człowiek mam swoje potrzeby i zobowiązania, jestem powołana, aby dbać o siebie i bliźnich, zwłaszcza zależnych w jakiś sposób ode mnie. Ale nie chcę tracić z oczu tego, co najważniejsze i najcenniejsze.
Panie, prowadź mnie i chroń przed złem, przed wszystkim, co od Ciebie oddala.
"Choćbyś wzniósł się jak orzeł, i choćbyś nawet między gwiazdami założył swoje gniazdo - stamtąd Ja strącę ciebie - wyrocznia Pana."
Panie, jesteś ze mną zawsze i zawsze mnie widzisz. Nie tracisz nigdy z oczu. Widzisz też moją pychę i poczucie wyższości. Ucz mnie, Panie, żyć w prawdzie. Na świecie nie ma niczego pewnego. Na Tobie warto się oprzeć i Tobie zaufać. Moje zdolności i możliwości to dar od Ciebie. Sama z siebie nic nie potrafię.
"A pycha serca twego zwiodła ciebie, który mieszkasz w jaskiniach skalnych, który na wysokości założyłeś swoją siedzibę, który mówisz w swym sercu: <Któż mię strąci na ziemię?>".
Dobrze jest znać siebie. Dobrze jest wiedzieć, co jest moją mocną stroną, pasją, czym z radością mogę służyć. Panie, chcę patrzeć na siebie w prawdzie. Chcę widzieć też całą moją słabość i marność. Tylko wtedy mogę zobaczyć Twoją przeogromną miłość do mnie. I tylko wtedy mogę kochać i przyjmować drugiego człowieka takiego, jaki jest. Tobie ufam, na Tobie polegam. Jestem taka mała, robię co mogę, ale tak wiele nie zależy ode mnie.
"(...) Moc bowiem w słabości się doskonali.". 2Kor 12, 9
W słabości i niemocy doskonali się ufność. Ufność i oddanie się Bogu to moja moc.
Panie, Ty wiesz, że mam swój oścień... (2 Kor 12, 7). Zmaganie, które uczy pokory. W Tobie jest moje wybawienie i cała nadzieja. Dziękuję Ci za te chwile, momenty, w których potrafię dziękować za cierpienie, które mnie oczyszcza i doskonali.. choć to nie ja dziękuję, a Duch Święty we mnie. Wierzę, że znasz mnie dobrze, Panie, i prowadzisz w sposób najlepszy dla mnie. Uwielbiam Ciebie.
"Zasadzę ich na ich ziemi, a nigdy nie będą wyrwani z ziemi, którą im dałem - mówi Pan Bóg twój."
Być zasadzoną na swojej ziemi - to być na swoim miejscu. Miejsce otrzymane od Pana Boga; miejsce, które Pan przeznaczył dla mnie. Miejsce mojego powołania. Moim przeznaczeniem jest życie wieczne w Miłości. Zbawienie, czyli wieczne szczęście w bliskości z Bogiem, w przytuleniu do Bożego Serca. Zarazem życie w bliskości z ludźmi będącymi w bliskości z Bogiem. Czyli wszechogarniająca Miłość... I nikt nigdy nie zdoła mnie stamtąd wyrwać.
"O Syjonie zaś będzie się mówić: <Każdy na nim się narodził, a Najwyższy sam go umacnia>." Ps 87, 5
Panie Jezu, naucz mnie kochać, żebym mogła przebywać w Miłości i być jej częścią. Już teraz mam namiastkę Nieba - Twoje Królestwo na ziemi, Twoją obecność w Najświętszym Sakramencie, łączność z Tobą i innymi złączonymi z Tobą w Komunii Świętej.
"Uwolnię z niewoli lud mój izraelski - odbudują miasta zburzone i będą w nich mieszkać; zasadzą winnice i pić będą wino; założą ogrody i będą jeść z nich owoce."
Panie, uwalniasz mnie z niewoli grzechu. Uzdrawiasz to, co grzech we mnie zniszczył. Pozwalasz mi zbliżyć się do Ciebie i odbudować relację z Tobą. Uczę się żyć w Twojej, Panie, obecności. Chcę się w niej zadomowić. Błogosławisz mi, wspierasz, wlewasz obficie łaskę do mojej spragnionej duszy, karmisz najwspanialszym Chlebem. Panie Boże, bądź ze mną zawsze.
"W tym dniu podniosę szałas Dawidowy, który upada, zamuruję jego szczeliny, ruiny jego podźwignę i jak za dawnych dni go zbuduję, by posiedli resztę Edomu i wszystkie narody, nad którymi wzywano mojego imienia - wyrocznia Pana, który to uczyni."
Pan Bóg podnosi, pomaga wstać. Uzupełnia moje braki, wlewa miłość i moc tam, gdzie jest moja słabość i niemoc. Pogubiłam się, pomieszałam priorytety - to, co ważne z tym, co nieistotne. A Pan zawiera ze mną Nowe Przymierze - zaczynam od nowa, zbudowana Miłością i miłosierdziem. Moje nowe życie buduję na Jezusie, na Nim się opieram. To Jezus wszystko mi pokazuje i porządkuje. To ja decyduję, ja wybieram w moim życiu i to ja za to odpowiadam. Jezus daje mi siłę, umacnia mnie, żebym panowała nad pokusami. Duch Święty pokazuje drogę i uczy relacji.
Panie Boże w Trójcy Jedyny, jak dobrze, że jesteś! Jak dobrze, że pozwoliłeś mi się poznać... Boże Ojcze, mój Stwórco, Jezu, mój Zbawicielu, Duchu Święty, Pocieszycielu - uwielbiam Ciebie!
"Oto oczy moje, Pana Boga, zwrócone są na królestwo grzeszne i zgładzę je z powierzchni ziemi. Nie zgładzę jednak zupełnie domu Jakuba - wyrocznia Pana."
Tak jak naród wybrany, człowiek ukochany przez Pana Boga oddalił się od Niego. Odrzucił Jego troskę i miłość. Bóg patrzy i reaguje na człowieka, który zorganizował sobie swój własny świat bez Niego. Jednak Boża reakcja nie ma na celu zniszczyć człowieka, ale oczyścić jego otoczenie - grzeszne królestwo. Bóg chce człowieka, chce mu pomóc, wyciągnąć ze zła, w które się wpakował i przyciągnąć do Siebie. Człowiek został stworzony do życia w bliskości z Panem Bogiem.
Bądź uwielbiony, Panie, w Twojej nieskończonej miłości. Dziękuję, że mnie stworzyłeś, dziękuję Ci za każdą osobę, którą spotykam. Panie, patrzysz na mnie i widzisz mój grzech i moje cierpienie. Prowadź mnie, kształtuj, wskazuj, co jest we mnie dobre i ważne. Chcę żyć w Twoim Królestwie i patrzeć na świat przez pryzmat miłości, którą pokazuje mi Jezus. Bądź uwielbiony w moim życiu, niech Tobie ono się podoba.
"[Pan] zbudował na niebiosach pałac wysoki, a sklepienie jego oparł o ziemię; nazywa wodę morzem i rozlewa ją na powierzchni ziemi, Pan - oto imię Jego."
Panie Boże, jesteś potężnym Stwórcą całego wszechświata. Na Twoje Słowo wszystko się stało, przez Ciebie wszystko zostało nazwane i do Ciebie wszystko należy.
Ojcze nasz, w Twoim pałacu jest mieszkań wiele, prawda? Jest też miejsce dla mnie.
"W domu Ojca mego jest mieszkań wiele. (...)" J 14, 2
Panie, jakże potężny jest świat niewidzialny! Ziemia nie jest centrum. Wszyscy ludzie, którzy odeszli - oni tam są, w świecie niewidzialnym. Przez tyle wieków, tylu ludzi... Każdy człowiek na Twój obraz i podobieństwo. Bogactwo i różnorodność. Naucz mnie, Panie, kochać bliźnich, abym również mogła (umiała) razem z Tobą i nimi przebywać.
"Gdyby udali się do Szeolu, stamtąd ręka moja ich weźmie; gdyby wstąpili do nieba, stamtąd ich ściągnę".
Panie, jesteś Bogiem całego wszechświata, wszelkiego stworzenia - Pan Zastępów to imię Twoje. Twój sąd dosięgnie mnie, nigdzie się nie ukryję. Ale nie boję się - Jezus Chrystus mnie odkupił. W Jezusie jest moje zbawienie. Wierzę też, że czuwasz nade mną i chronisz mnie od zła, gdziekolwiek się znajduję. Zawsze jestem w zasięgu Twojego wzroku. I ja też zawsze chcę Ciebie mieć przed oczami.
"Ci, którzy przysięgają na winę Samarii i mówią: <Na życie twego boga, Danie!; na życie boga, Beer-Szebo!> - upadną i już nie powstaną."
Panie Jezu, Tobie ufam. Na Tobie opieram i buduję moje życie. W Twoich obietnicach pokładam nadzieję.
"Oto nadejdą dni - wyrocznia Pana Boga - gdy ześlę głód na ziemię, nie głód chleba ani pragnienie wody, lecz głód słuchania słów Pańskich."
Bóg zasłoni swe oblicze... Nastanie ciemność. I wtedy ludzie zatęsknią za Panem. Zatęsknią za Jego obecnością, za Jego Słowem.
Bądź uwielbiony, Panie. Prowadź mnie, chcę żyć blisko Ciebie, rozmyślać o Twoim Słowie, o Twoich Bożych sprawach.
"Owego dnia - wyrocznia Pana Boga - zajdzie słońce w południe i w dzień świetlany zaciemnię ziemię."
Ludzie, do których został posłany Amos, nie chcieli słuchać jego nawoływania do nawrócenia. Dlatego dzień kary będzie dla nich zaskoczeniem. Nikt nie spodziewa się ciemności w środku dnia. Ludzie swoim postępowaniem zbliżyli się do ciemności, dlatego ona ich ogarnie. W ciemności, w mroku, w ukryciu rodzi się niepewność. Nie widzę, nie jestem w stanie ocenić sytuacji, nie wiem, co się dzieje.
Panie, Ty jesteś moją Światłością. W Twojej Światłości chcę być już zawsze.
"W Nim było życie, a życie było światłością ludzi, a światłość w ciemności świeci i ciemność jej nie ogarnęła." J 1, 4-5
"I zapytał: <Co ty widzisz, Amosie?>. Odpowiedziałem: <Kosz dojrzałych owoców>. Rzekł Pan do mnie: <Dojrzał do kary lud mój izraelski. Nie będę już dłużej go oszczędzał>."
Mój Pan jest miłosierny. Ale widzi cierpienie człowieka, wszystkie wzajemne krzywdy i reaguje.
Panie Boże, nie chcę nikogo krzywdzić... Jestem grzesznikiem i moimi decyzjami, czynami, słowami ranię drugiego człowieka. Otwórz, Panie, moje serce i moje oczy, abym dostrzegała cierpienie i abym była świadoma konsekwencji decyzji, które mam podjąć.
"I teraz słuchaj słowa Pańskiego! Tyś mówił: <Nie prorokuj przeciwko Izraelowi ani nie przepowiadaj przeciwko domowi Izaaka!>"
Duchu Święty, oświecaj mnie, chcę przyjmować Słowo Boże. Czasem nie rozumiem, ale wierzę, że kiedyś pojmę sercem.
Ponoszę odpowiedzialność za moje słowa, którymi mogę odrzucać ludzi i Boga. Jednak mój Pan jest miłosierny i zawsze gotowy przyjąć moją skruchę. Bądź uwielbiony, Panie! Chcę podążać za Tobą i cieszyć się Twoją obecnością i błogosławieństwem.
"I odpowiedział Amos Amazjaszowi: <Nie jestem ja prorokiem ani nie jestem uczniem proroków, gdyż jestem pasterzem i tym, który nacina sykomory. Od trzody bowiem wziął mnie Pan i rzekł do mnie Pan: Idź, prorokuj do narodu mego, izraelskiego!>"
Amos jest pasterzem, czyli kimś, kto czuwa, troszczy się, jest odpowiedzialny za swoich podopiecznych. Czasem zdecydowanie działa, a czasem po prostu jest obecny i obserwuje. Myślami wyprzedza to, co się dzieje. Jest świadomy zagrożeń i konsekwencji tego, co obserwuje. W razie potrzeby wkracza do akcji i chroni. Zajmuje się też nacinaniem owoców sykomory, aby przyspieszyć ich dojrzewanie (wg przypisu w Biblii Tysiąclecia - często stosowany przez pasterzy zabieg).
Myślę, że umiejętności i doświadczenie Amosa okazały się przydatne, kiedy Bóg posłał go, aby prorokował. Amos widział, co się dzieje w Izraelu, a Pan objawił mu, jakie będą konsekwencje nieposłuszeństwa i oddalenia od Boga. Prorok nie pozostaje obojętny. Wizje kary go przerażają, prosi Pana o litość (Am 7, 5-6). Ostrzega ludzi przed karą, troszczy się o nawrócenie grzeszników. Ponieważ zbliża się dzień sądu (Am 5, 18), Amosowi zależy, aby naród izraelski szybciej dojrzał do nawrócenia - potrzebna jest gwałtowna zmiana myślenia. Nacinanie sykomory (ludzkiego sumienia) boli - dlatego Amazjasz chce wypędzić Amosa. Oskarża go przed królem o spisek (Am 7, 10).
Bądź uwielbiony, Panie. Otwórz moje serce na Twoje działanie. Przychodzisz do mnie również przez moich bliźnich - naucz mnie przyjmować drugiego człowieka i widzieć wartość, jaką niesie spotkanie.
"I odpowiedział Amos Amazjaszowi: <Nie jestem ja prorokiem ani nie jestem uczniem proroków, gdyż jestem pasterzem i tym, który nacina sykomory.>"
Kim ja jestem? Poznaję siebie. Coraz więcej o sobie wiem, ale wiele jeszcze mam do poznania i uświadomienia sobie. Wiedzieć kim nie jestem - to też ważne. Chcę żyć w prawdzie o sobie, niezależnie od okoliczności. Zarówno, kiedy doskonale sobie radzę, jak i w sytuacji ciągłych zmagań i niepowodzeń.
Poznanie samej siebie pomaga mi też odkrywać swoje powołanie. Do czego Pan mnie posyła?
Panie, prowadź mnie i kształtuj. Pokaż mi Twoją perspektywę. Wiem, że robisz to w sposób dostosowany do mnie, do moich możliwości: "(...) jagnięta nosi na swej piersi, owce karmiące prowadzi łagodnie" (Iz 40, 11).
Chcę być narzędziem w Twoich rękach i wiem, że zawsze powołując, najpierw obdarzasz obficie łaską. Panie, wspieraj mnie, kiedy z radością służę moimi zdolnościami, a także wtedy, gdy muszę odnaleźć się w nowych sytuacjach. Jezu, ufam Tobie.
"I rzekł Amazjasz do Amosa: <"Widzący", idź, uciekaj sobie do ziemi Judy! I tam jedz chleb, i tam prorokuj>!"
Panie, otwórz moje serce na Twoje Słowo, na prawdę, która bywa dla mnie trudna i burzy moją wizję siebie.
"I prosiłem: <Panie Boże, przestań, jakże się ostoi Jakub? Przecież jest taki mały>. Zmiłował się Pan nad nim: <Również i to się nie stanie> - mówi Pan Bóg."
Bądź uwielbiony, Panie, w Twoim miłosierdziu i cierpliwości wobec mnie, grzesznika. Ucz mnie pokory, abym widziała moją małość. Pokaż mi prawdę o mnie. Wierzę, że jestem Twoim kochanym Dzieckiem. Ucz mnie, jak z Tobą rozmawiać. Dajesz mi tak wiele... Pokazujesz, że mogę chcieć i prosić Ciebie o wszystko. Dajesz w obfitości.
"Poprzysiągł Pan Bóg na swoje życie - wyrocznia Pana, Boga Zastępów: Brzydzę się pychą Jakuba i nienawidzę jego pałaców, wydam więc [wrogom] miasto i to, co się w nim znajduje."
Panie mój, nie chcę mieć nic wspólnego z pychą, egoizmem ani obłudą. Wyrzekam się wszelkiego zła, chcę podobać się Tobie. Prowadź mnie Twoimi ścieżkami i umacniaj.
"Piją czaszami wino i najlepszym olejkiem się namaszczają, a nic się nie martwią upadkiem domu Józefa."
Panie, daj mi widzieć to, co wartościowe w Twoich oczach. Wyprowadź mnie, proszę, poza mój wąski punkt widzenia, żebym widziała głębiej. Proszę też o odwagę i siłę, abym podążała za tym, co prowadzi do Ciebie. Najważniejsza jest moja relacja z Tobą, Panie.
"Biada beztroskim na Syjonie i dufnym na górze Samarii, książętom pierwszego z narodów, których słucha dom Izraela".
Panie, dałeś mi życie na ziemi i powołanie. Prowadź, abym wypełniała swoje zadania odpowiedzialnie. Panie mój, naucz mnie pojmować moje obowiązki jako służbę bliźnim, których postawiłeś na mojej drodze. Niech pomnaża się Twoja łaska i rozszerza Twoje Królestwo.
"Nienawidzę, brzydzę się waszymi świętami. Nie będę miał upodobania w waszych uroczystych zebraniach."
W kolejnych wersetach piątego rozdziału czytam, że niechęć Pana Boga dotyczy sytuacji, w których Izraelici oddawali cześć zarówno Jemu, jak i bożkom. Oddanie się Bogu przede wszystkim oznacza oddanie serca, a nie tylko zewnętrzne praktyki bez wpływu na postępowanie.
Panie, jestem z Tobą, trwam. Przemieniaj mnie, aby całe moje życie było świadectwem Twojej Miłości. Chcę, aby moja pobożność była czułością wobec Ciebie - wyrazem tego, co w sercu.
"We wszystkich winnicach będzie narzekanie, bo przejdę pośród ciebie - rzekł Pan."
W powyższym fragmencie jest mowa o dniu Pańskim, który dla grzeszników będzie dniem kary. Winnice to miejsce zbioru plonów, owoców - jeśli postępowanie jest złe, nie przynosi dobrych owoców. Bóg nie błogosławi, wymierza karę - przyznam, że widzę to inaczej. Ta kara to często po prostu konsekwencje mojego postępowania... Odrzucając Boże przykazania, odrzucam Miłość, samego Boga. Wystarczy, że Bóg nie ingeruje, a mnie dotykają skutki... Ale Bóg daje szansę - mogę się nawrócić.
Dziękuję Ci, Panie za Twoją miłość i troskę. Bądź uwielbiony w swoim wielkim miłosierdziu.
"Szukajcie dobra, a nie zła, abyście żyli. Wtedy Pan, Bóg Zastępów, będzie z wami, tak jak to mówicie."
Według przypisu w Biblii Tysiąclecia, Izraelici wierzyli, że sam fakt bycia Narodem Wybranym zapewnia im ustawiczną opiekę Boga. Ale relacja zależy od obu stron. To Pan mnie powołał do życia, obdarzył Miłością - to Pan pierwszy wyszedł do mnie. Ale dał mi wolną wolę i to ja decyduję, jak na tę Miłość odpowiem. Pan Bóg się nie narzuca...
Dziękuję Ci, Panie, za moje życie. Dziękuję za Twoją Miłość. Dziękuję za ludzi, którzy mnie do Ciebie przyprowadzili i pomagają mi być bliżej Ciebie. Należę do Ciebie, chcę być zawsze blisko. Chroń mnie przed złem i prowadź.
"Ponieważ deptaliście biednego i daniny w zbożu braliście od niego, możecie zbudować sobie domy z kamienia ciosanego, lecz nie będziecie w nich mieszkali; możecie piękne winnice zasadzić, lecz nie będziecie pili z nich wina."
Przepraszam Cię, Panie, za mój brak wrażliwości na bliźnich. Przepraszam za wykorzystywanie mojego położenia kosztem innych. Wszystko, co robię, niech będzie na Twoją chwałę. Chcesz, Panie, dobra dla wszystkich Swoich Dzieci. Prowadź mnie, chcę pełnić Twoją wolę, choć po ludzku może to być niezrozumiałe. Dziękuję za Twoje błogosławieństwo i opiekę nade mną i moimi bliskimi.
"W bramie nienawidzą dowodzącego słuszności, nie cierpią tego, który mówi prawdę."
Panie Jezu, jesteś Drogą, Prawdą i Życiem. Proszę, otwórz moje serce i myśli na Prawdę - na Ciebie. Naucz mnie pokory. Mój punkt widzenia, moje wyobrażenia i oczekiwania nie są jedynymi słusznymi. Otwórz mnie, Panie, na drugiego człowieka, na jego uczucia, myśli i punkt widzenia. Błogosław, proszę, tym, przed którymi nie umiałam przyznać się do błędu. Błogosław ludziom, których nie chciałam wysłuchać i zrozumieć, a także tym, którzy nie chcieli słuchać mnie. Bądź uwielbiony w każdym człowieku, bo każdy człowiek jest podobny do Ciebie. Każdy z nas jest wartościowy i wszyscy razem, w swojej różnorodności, stanowimy bogactwo.
"Prawość obracacie w piołun, a sprawiedliwość depczecie po ziemi."
Bycie blisko Pana, trwanie przy Nim i w Nim - zmienia moje myślenie i postrzeganie. Żyjąc daleko od Boga, nie widzę sensu w posłuszeństwie Jego Słowom. Przykazania wydają się być uciążliwe i unieszczęśliwiające. Podążanie drogą egoizmu sprawia, że zaczynam deptać prawa i godność bliźniego.
Panie, dziękuję Ci za Twoje Słowo i wskazówki, które kierujesz do mnie. Kochasz mnie i chcesz mojego szczęścia. Bądź uwielbiony, mój Panie.
"Szukajcie Pana, a żyć będziecie! Gdyż inaczej jak ogień nawiedzi On dom Józefa i strawi go. Nikt nie będzie mógł zagasić ognia w Betel."
Czytam i słyszę: Szukaj, poznawaj Pana. Pan da ci Życie. Tylko Bóg może obdarzyć Życiem. Przemieniaj się, upodabniaj do Pana, trwaj w Jego obecności, abyś potrafiła Go rozpoznać i przebywać z Nim, kiedy przyjdzie do ciebie. Inaczej przelękniesz się, kiedy go ujrzysz. Zobaczysz swoją małość i doznasz szoku, poczujesz żal i palące pragnienie, by otoczyła cię Miłość. Ale możesz teraz przyjąć Jego zbawienie i oczekiwać Jego przyjścia.
Panie Jezu, należę do Ciebie. Trwam, ufam Tobie. Czekam na Ciebie, wierzę, że Twoje przyjście będzie dla mnie wybawieniem.