"Zasadzę ich na ich ziemi, a nigdy nie będą wyrwani z ziemi, którą im dałem - mówi Pan Bóg twój."
Być zasadzoną na swojej ziemi - to być na swoim miejscu. Miejsce otrzymane od Pana Boga; miejsce, które Pan przeznaczył dla mnie. Miejsce mojego powołania. Moim przeznaczeniem jest życie wieczne w Miłości. Zbawienie, czyli wieczne szczęście w bliskości z Bogiem, w przytuleniu do Bożego Serca. Zarazem życie w bliskości z ludźmi będącymi w bliskości z Bogiem. Czyli wszechogarniająca Miłość... I nikt nigdy nie zdoła mnie stamtąd wyrwać.
"O Syjonie zaś będzie się mówić: <Każdy na nim się narodził, a Najwyższy sam go umacnia>." Ps 87, 5
Panie Jezu, naucz mnie kochać, żebym mogła przebywać w Miłości i być jej częścią. Już teraz mam namiastkę Nieba - Twoje Królestwo na ziemi, Twoją obecność w Najświętszym Sakramencie, łączność z Tobą i innymi złączonymi z Tobą w Komunii Świętej.
Bóg zasadził mnie w swoim Królestwie. Gdzie jest Pan, tam i ja chcę być... Lb 6,24nn +++
OdpowiedzUsuń